Akşama doğru severim güneşi
Bana benzediği için
Yorgun,bitkin,rengi solmuş
Sanki gücü tükenmiş gibi
Ayakta duramıyor
Uzunca bir yol çiziyor kendine
Yakamozlar ışık sokaklarına
Yavaşça kapatıyorum gözlerimi
Uzanıp gurubun üstüne
Sarılmak istiyorum güneşe
Sarılmak dağlara,denizlere
Sindirmek istiyorum hepsini içime
Dertleşmek onlarla akşamları
Yıldızlar dinlerken sessizce
Hafif bir meltem yüzümü yalayıp geçiyor
Bir titreme saç diplerimde
Açınca gözlerimi birden
Karanlıkta kendimi bulamıyorum.