Eskiden,çok eskiden
Fırtınalar kopardı denizlerimde
Yaşamak isterdim
Dalgalarla boğuşurken bile
Şimdi yorgun bedenimde
Yine fırtınalar kopuyor delicesine
Belki zamansız diyeceksin yüreğim
Belki gülüp geçeceksin
Ölüm bile korkutmuyor artık beni
Gözlerim öğrendi şimdi ağlamayı
Yüreğim kıskanır oldu gözlerimi
Delicesine esen rüzgar içimde
Bir titreme ki sorma yüreğime
Toprak kokuyor ellerim
Şimşekler çakıyor beynimde
Özgür bıraktım şimdi tutkularımı
Hislerimi,duygularımı
Azgın dalgalara bıraktım benliğimi
Ne olacaksa olsun be gülüm
Nereye varacaksa varsın düşlerim
Nekadar güzel gözlerinin hapsinde ölüm
Ben bu ölümü nicedir beklerim.